teta, tetka [te-, ce-], totka ž matkina al. otcova sestra: Gelcze, tietcze tiech syroth fl 10 wyplatil sem (ŽK 1494); kteru gey na testamente wlasna totka zustawila (RUŽOMBEROK 1574); strany wasseg tetky, ktera se w Sstiawniczy pominula s tohoto sweta (B. ŠTIAVNICA 1595); žeby se podelili s tetkami swymi a mymy sestrami (ŽILINA 1610); pribuznj pobočny su strjk a tetka, ugček a tetka (KoB 1666); pripogil se a prystal k totky sweg k Angoly (ŽIAR n. H. 1715); amita: sestra otcowá, teta, tetka (WU 1750); amita: otcowa sestra, tetka; matertera: tetka, sestra matki (KS 1763); Anna Surkosch, chowanica a cetka (PREŠOV 1784)
L. pani t. (v oslovení v meštianskom al. zemianskom prostredí): dobreho zdrawy wam pane sswagre spolu s pany tetku nassy y wssem pokrwnim nassim vprimne na Panu Bohu zadat neprestawam (ŽILINA 1604); -ička hypok: amita dem.: tetička (PD 18. st)
tetka p. teta